yine seni andım gecenini tam 12 sinde
sana çık gel diyemem bu saatte,,
bilirim zaten istesemde gelmessin.
ben sensizliğin karanlığında boğulurken gece yarısı,
ay ışığı olupta sokul yanıma usulca.
ben gelemem sevgili uzaklarımsın,
elimi uzatsam tutmaz,tutamassın,,,
gözlerimi kapatsam,kara bulutlarımla çaktırsam şimşekleri
ağlasam yüreğinle hissedebilirmisin
benim için katlanabilirmisin yağmurlara
söyle sevgili yağmurları sevemisin??
ben hiç sensizliğin cemresinde ıslanmadım,
ben hiç sensizliğin ışığında gölgesiz kalmadım...
şimdi bensizliğinle yağdırma gözlerinden yağmurları,üşümesin gözbebeklerin.
görmesse gözlerin,görmez olsun gözlerim..

ben içimdeki çocuğu kirpiklerinin arasındaki dünyada keşfettim.
şimdi kapatma gözlerini gölge düşmesin içimdeki çocuğa
sus,,oyundaki tek arkadaşım:
kimseye söyleme kaçıp kaçıp geldiğimi sana
ay ışığına duyulan özlem gibi kısa olsun gitmelerin
seni özlemekten bıkmaz bu yüreğim
ama içimdeki çocuk düşe kalka büyürken,
geçmiş oyunlarını silip atarsa düşlerinden,
tanıyamassa seni gözlerinden
suçlu arama sevgili,
gitmeni ben istemedimkii,,,
yüreğim istemesemde kızgın bana şimdilerde
benim olmayan seni çok sevdi diye.
sensizliğimle şu başım dertte,
gitmelerin yordu beni ve içimdeki çocuğu
herşeyden belki geçerim ama içimdeki çocuk yoruldu artık yoruldu sevgili

En son düzenleme: Bugün 01:46 PM hasan_.